Treść głównego artykułu

Abstrakt

Celem artykułu jest prezentacja badań nad zmianami, jakich doświadczają osoby doznające przemocy w związku w procesie psychoterapii i po jej zakończeniu. Jest to także próba odpowiedzenia na pytania, w jaki sposób osoby w bliskich związkach radzą sobie z przemocową przeszłością, kontynuując relację pomiędzy osobą doznającą przemocy a stosującą ją. Wyniki badań pokazują, że trudno jest radzić sobie z budowaniem tożsamości związku, nie integrując doświadczeń przemocowych, oraz tworzyć „normalną” codzienność.

Słowa kluczowe

przemoc w bliskich relacjach psychoterapia ofiar przemocy bezpieczne relacje „normalność” po przemocy

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Dyjakon, D. (2018). Bezpieczne więzi – osoby doświadczające przemocy w procesie zmiany relacji rodzinnych. Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, 21(Specjalny), 189-203. Pobrano z https://insted-tce.pl/ojs/index.php/tce/article/view/228

Referencje

  1. Bakan D., 1966, The duality of human existence, Addison-Wesley, Reading PA.
  2. Braun V.,Clarke V., 2006, Using Thematic Analysis in Psychology, Qualitative Research in Psychology, 3 (2), pp. 77–101.
  3. Briere J., Scott C., 2006, Principles of Trauma Therapy, a Guide to Symptoms, Evaluation, and Treatment, Sage, Thousand Oaks.
  4. Burke J., Mahoney P., Gielen A., McDonnell K., O’Campo P., 2009, Defining Appropriate Stages of Change for Intimate Partner Violence Survivors, [w:] C. Murphy, R. Maiuro, Motivational Interviewing and Stages of Change in Intimate Partner Violence, Springer Publishing Company, New York, s. 251–272.
  5. Burm an S., 2003, Battered Women: Stages of Change and Other Treatment Models That Instigate and Sustain Leaving, Brief Treatment and Crisis Intervention,3(1), s. 83–98.
  6. Dyjakon D., 2016, Przemoc domowa. Czy można wybaczyć i być razem?, Difin, Warszawa.
  7. Dyjakon D., 2018, Trauma dziecięca. Dziecko jako świadek przemocy domowej, Psychologia w Praktyce, 4, s. 36–39.
  8. Florsheim P., Henry W.P., Benjamin L.S., 1996, Integrating Individual and Interpersonal Approaches to Diagnosis: The Structural Analysis of Social Behavior and Attachment Theory, [w:] F.W. Kaslow (ed.), Handbook of Relational Diagnosis and Dysfunctional Family Patterns, Wiley, New York, s. 81–101.
  9. Helgeson V.S., 2003, Gender related traits and health, [w]: J.M. Suls, K.A. Walston (eds), Social psychological foundations of health and illness, Blackwell Publishing, Oxford pp. 367–394.
  10. Herm an J., 1997, Trauma and Recovery. The Aftermath of Violence – From Domestic Abuse to Political Terror, Basic Books: New York.
  11. Herzberger S.D., 2002, Przemoc domowa. Perspektywa psychologii społecznej, Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Warszawa.
  12. Hester M., 2011, The Three Planet Model: Towards an Understanding of Contradictions in Approaches to Women and Children’s Safety in Contexts of Domestic Violence, British Journal of Social Work, 41, s. 837–853.
  13. Jasielska A., 2010, Analiza narracji jako źródła wiedzy o emocjach. Prezentacja metody, [w:] M. Straś-Romanowska, B. Bartosz. M. Żurko (red.), Badania narracyjne w psychologii, ENETEIA, Warszawa, s. 203–224.
  14. Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, Załącznik do uchwały nr 76 Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2014 r. (poz. 445).
  15. Kvale S., 1996, InterViews. An Introduction to Qualitative Research Interviewing, Sage, Thousand Oaks.
  16. Levine P.A., 1997, Wakinkg the Tiger: Healing Trauma, North Atlantic Books, Berkeley.
  17. Michalska K., Jaszczak-Kuźmińska D., 2014, ABC przeciwdziałania przemocy w rodzinie –diagnoza, interwencja, pomoc, Fundacja Etoh, Warszawa.
  18. Miles M.B., Huberm an A.M., 1994, Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.), Sage, Thousand Oaks, CA.
  19. Olson D., 1996, Clinical Assessment and Treatment Intervetions Using the Family Circumplex Model, [w:] F.W. Kaslow (ed.), Handbook of Relational Diagnosis and Dysfunctional Family Patterns, Wiley, New York, s. 59–80.
  20. Paivio S.C., Pascual-Leone A., 2010, Emotion – Focused Therapy for Complex Trauma. An Integrative Approach, American Psychological Association, Washington, DC.
  21. Skinner H., Steinhauer P., Sitarenios G., 2000, Family Assesment Measure (FAM) and Process, Journal of Family Therapy, 22, pp. 190–210.
  22. Stemplewska-Żakowicz K., Zalewski B., 2010, Czym jest dobra narracja. Struktura narracji z perspektywy badaczy i klinicystów, [w:] M. Straś-Romanowska, B. Bartosz. M. Żurko (red.), Badania narracyjne w psychologii, ENETEIA, Warszawa, s. 17–51.
  23. Van der Kolk B., 1989, The Compulsion to Repeat the Trauma. Re-enactment, Revictimization, and Masochism, Psychiatric Clinics of North America, Vol. 12, 2, pp. 389–411.
  24. Wojciszke B., 2016, Psychologia miłości. Intymność – Namiętność – Zobowiązanie, GWP, Gdańsk.
  25. Wojciszke B., Cieśl ak M., 2014, Orientacja sprawcza i wspólnotowa a wybrane aspekty funkcjonowania zdrowotnego i społecznego, Psychologia Społeczna.330(9) (30), s. 285–297.
  26. Wojciszke B., Szlendak M.A., 2010, Skale do pomiaru orientacji sprawczej i wspólnotowej, Psychologia Społeczna, t. 51 (13), s. 57–70.