Treść głównego artykułu

Abstrakt

Pytanie o formy aktywizacji zawodowej osadzonych w Polsce ma istotne znaczenie z punktu widzenia realizowanych celów resocjalizacji. Próbując odpowiedzieć na pytanie o stosowane w Polsce rozwiązania w zakresie aktywizacji zawodowej osadzonych i korzyści wynikających z podejmowania tego rodzaju działań, w pierwszej kolejności przedstawiono podstawowe zagadnienia dotyczące wykonywania kary pozbawienia wolności w Polsce. Następnie na podstawie wyników badań w jednostkach penitencjarnych na terenie czterech inspektoratów w Polsce północnej (Gdańsk, Olsztyn, Szczecin i Koszalin) prowadzonych w latach 2017–2018 sformułowano wnioski na temat stosowanych rozwiązań w zakresie form aktywizacji zawodowej osadzonych wykorzystywanych w polskim systemie penitencjarnym. Badania zostały zrealizowane przy wykorzystaniu metody sondażu diagnostycznego. Po uzyskaniu zezwolenia władz inspektoratów do jednostek penitencjarnych rozesłana została ankieta z prośbą o jej wypełnienie. Następnie zostały przeprowadzone wywiady z personelem działów penitencjarnych zajmującym się zawodową aktywizacją osadzonych. Wśród stosowanych rozwiązań w zakresie aktywizacji zawodowej osadzonych w Polsce są projekty europejskie, krajowe – w tym również rozwiązania autorskie kadry jednostek, praca, edukacja i poradnictwo zawodowe dla skazanych.

Słowa kluczowe

aktywizacja aktywizacja zawodowa osadzeni zakład karny areszt śledczy resocjalizacja

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Becker-Pestka, D. (2018). Formy aktywizacji zawodowej osadzonych w Polsce. Przegląd stosowanych rozwiązań. Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, 21(Specjalny), 161-174. Pobrano z https://insted-tce.pl/ojs/index.php/tce/article/view/226

Referencje

  1. Bałandynowicz A., 2009, Probacja – wielopasmowa teoria resocjalizacji z udziałem społeczeństwa, Probacja, nr 1.
  2. Chaczko K., 2017, Ile jest pomocy w pomocy społecznej? Rzecz o marginalizacji działań usamodzielniających, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, t. 20, nr 1(77).
  3. Kargulowa A., 2013, (Trans)formacja struktur doświadczenia, wiedzy, działania w sytuacji poradniczej, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, nr 1(61).
  4. Kowalewska-Śwircz A., 2017, Program resocjalizacji sprzyjający readaptacji społecznej skazanych pt. „Aktywni zawodowo”, Materiał niepublikowany, Wejherowo.
  5. Machel H., 2007, Sens i bezsens resocjalizacji penitencjarnej – casus polski, OW Impuls, Kraków.
  6. Kukla D., 2016, Teoretyczne podstawy poradnictwa zawodowego, [w:] D. Kukla (red.), Poradnictwo zawodowe – rozwój zawodowy w ujęciu przekrojowym, Wydawnictwo engram Difin, Warszawa.
  7. Marczak M. (red.), 2009, Resocjalizacyjne programy penitencjarne realizowane przez służbę więzienną w Polsce, OW Impuls, Kraków.
  8. Morozowska M., 2014, Program wychodzenia z bezdomności sprzyjający przygotowaniu do readaptacji społecznej pod tytułem „Zacząć od początku”, Materiał niepublikowany, Malbork.
  9. Nowacki Z., 2010, Wywieranie wpływu społecznego w warunkach izolacji więziennej, OW Impuls, Kraków.
  10. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 marca 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Kodeks karny wykonawczy, Dz.U. 2017, poz. 665.
  11. Opora R., 2010, Resocjalizacja: wychowanie i psychokorekcja nieletnich niedostosowanych społecznie, OW Impuls, Kraków.
  12. Prawa więźniów – dorobek społeczności międzynarodowej, Rzecznik Praw Obywatelskich. https://www.rpo.gov.pl/sites/default/files/Dorobek%20mi%C4%99dzynarodowy%20w%20sprawie%20w%C4%99%C5%BAni%C3%B3w.pdf [dostęp: 31.12.2018].
  13. Program „Praca dla więźniów”, Centralny Zarząd Służby Więziennej https://sw.gov.pl/strona/ministerialny-program-pracy-wiezniow [dostęp: 31.12.2018].
  14. Rekomendacja Rec (2006)2 Komitetu Ministrów do państw członkowskich Rady Europy w sprawie Europejskich Reguł Więziennych (Przyjęta przez Komitet Ministrów w dniu 11 stycznia 2006 r. na 952 posiedzeniu delegatów). http://www.bip.sw.gov.pl/SiteCollectionDocuments/CZSW/prawaczl/document.pdf [dostęp: 31.08.2018].
  15. Roczna informacja statystyczna za rok 2018, 2018, Ministerstwo Sprawiedliwości, Centralny Zarząd Służby Więziennej, Warszawa. https://sw.gov.pl/assets/40/74/32/7d5ad1384460bb0790e8236a9f6cd-4264cb6e863.pdf [dostęp: 31.12.2018].
  16. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, 1997a, Dz.U. 1997, nr 90, poz. 557 z późn. zm.
  17. Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, 2010, Dz.U. 2010, nr 79, poz. 523 z późn. zm.
  18. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, 2004, Dz.U. 2004, nr 64, poz. 593.
  19. Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności, 1997b, Dz.U. 1997, nr 123, poz. 777.
  20. Utrat-Milecki J., 2010, Kara, teoria i kultura penalna: perspektywa integralnokulturowa, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.
  21. Spała K., 2018, 10 lat działania Systemu Dozoru Elektronicznego w Polsce, https://sw.gov.pl/aktualnosc/zaklad-karny-w-inowroclawiu-10-lat-dzialania-systemu-dozoru-elektronicznego-w-polsce. [dostęp: 29.12.2018].
  22. Zaremba M., 2013, Dwa ujęcia działającej jednostki a rozumienie zagadnienia wyborów ścieżek edukacyjnych, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, nr 1(61).
  23. Zarządzenie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 24 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia i organizacji pracy penitencjarnej oraz zakresów czynności funkcjonariuszy i pracowników działów penitencjarnych i terapeutycznych. http://www.bip.sw.gov.pl/Dokumenty/zarzadzenie_2wsprawieszczego%C5%82owychzasadprowadzeniaiorganizacjipracy.pdf [dostęp: 20.08.2018].
  24. Netografia
  25. Służba Więzienna, https://www.sw.gov.pl/ [dostęp: 31.12.2018].